Etappe 14: Hellendoorn – Holten

30 juni 2018, 18 km

Dit weekend maar één wandeldag aangezien ik morgen heb afgesproken met mijn middelbare schoolvriendinnen.. met wie ik zo langzamerhand al 34 jaar herinneringen deel.. goeie vooruitzichten!

Vanochtend dus op weg naar Holten… slechte timing bleek..in Holten vond vandaag een internationale triathlon plaats… de auto dus niet naar het station, maar ergens in de wijk achtergelaten.. op hoop van zegen dat we die gingen terugvinden, en dan ook de wijk nog uit konden komen..

Met de taxi naar Hellendoorn, en op pad.. Dit keer opnieuw een taxichauffeur die zich bijna verslikte in mijn plan.. ‘wat ga je doen? Maar.. waarom?’…ik moet er zelf wat om lachen.. voor de lol!!

Eenmaal op pad is het vandaag vooral heet! Ik ben blij dat een deel van de route weer door bos gaat..daar staat een briesje en is er schaduw..daarnaast heidestukjes en kringelpaadjes… en -totdat ik de rand van Holten bereik – een verdacht volledig gebrek aan horeca langs de route… nooit de beste actie voor mijn humeur… zeker niet met hitte, maar het is niet anders..

Gelukkig heb ik op de route nergens last van de triathlon.. ik kom op een plekje met uitzicht op het fietsparcour, maar voor de rest zijn beide routes strict gescheiden… de route blijkt wel langer dan het boekje voorspelt.. een deel daarvan is de extra 500 meter van en naar de auto. Echter waar er zon 15,5 km beschreven is worden het er zonder verkeerd lopen alsnog 18..ach ja… uiteindelijk ook geen probleem.

Op weg naar huis ontvang ik een uitnodiging om bij vrienden aan te schuiven bij de BBQ..wat een luxe na een dagje lopen..

Friends, sunshine, outside, adventure… het leven is mooi!

 

Etappe 13: Ommen – Hellendoorn

24 juni 2018, 21,5 km

img_5301

Ken je dat… vol goede moed op pad en na zon 300 meter denk je… ‘ mmmmm er gaat iets niet helemaal goed’… precies dat! Gelukkig kwam ik er al heel snel achter dat ik een essentieel onderdeel mistte.. dus terug naar het hotel voor mijn vergeten boekje..

Daarna dus echt op pad.. vanaf seconde één begeleid door wat miezerregen, die de hele dag zou gaan aanhouden… de natuur zou er dus wel een klus aan krijgen om er een beetje mooie route van te maken dacht ik nog… jeetje… daar had ze geen enkele moeite mee! Binnen een paar minuten ben je de bebouwde kom van ommen uit, en niet lang daarna staat het eerste klimmetje van de dag op het programma, de besthemerberg. Laat je niet afschrikken door de benaming, het is effe klimmen vandaag, maar bergen zijn het echt niet!

Bovenop de eerste heuvel staat een uitkijktoren die je kunt beklimmen.. ik besluit de trappen te laten voor wat ze zijn en wandel verder. img_5275

Voordat ik de volgende heuvel tegenkom drink ik een bakje koffie in nieuwe brug, en merk daar dat miezerweer blijkbaar vooral prima fietsweer is… de wielrenners zijn in grote getale op pad. Direct na mijn bakkie troost volgt de hoogste heuvel van de dag. De Archemerberg is bijna 80 meter hoog, en dat voelen de kuiten echt wel. Door de dichte wolken is het uitzicht minder scherp dan je zou willen, maar boven is het geweldig… midden tussen de hei naar ver weg staren.. heerlijk die rust!

Na bijna 12 km kom ik in Lemele. Daar wijk ik heel even van de route af voor lunch, en merk ik dat mijn interne compas nog steeds bijstelling nodig heeft. Naar binnen gaat prima, maar daarna maar buiten zorgt ervoor dat ik in volle overtuiging de verkeerde kant oploop… 😂 (sukkel!). Gelukkig ben ik snel weer op de juiste route, want ik mag nog eventjes.

Wederom voert de route langs prachtig gebied. Te lange stukken zonder tom-tom meldingen (gewoon rechtdoor dus) blijven lastig. Die voelen vooral heel lang. en in de tweede helft van de route zitten er twee.. gelukkig onderbroken door bos en heuvels… de route in het geheel blijft een van de mooiste tot nu toe. Die ga ik zeker nog eens over doen in de zon.

In Hellendoorn ben ik superblij als ik aankom.. voor het eerst ruim 21km op de teller! Er zit zeker vooruitgang in.

 

Etappe 12: Stegeren – Ommen

23-6-2018, 11 km

Eindelijk… die vier weken geen Pieterpad duurden best wel lang… maar Frankrijk was prachtig en pinkpop was als vanouds een feest ( en voor mij een jubileum, aangezien mijn eerste al weer 30 jaar geleden was). Er valt dus weinig te klagen. Sterker nog, er zitten heel veel leuke dingen in mijn leven☺️.

Maar dit weekend mocht ik dan toch weer op pad. Op de eerste dag moest ik nog een stukje vorige etappe afmaken… van Stegeren naar Ommen.. het weerbericht was niet geweldig (koud en potentieel nat), maar dat mocht de pret niet drukken. Om 10.20 stond ik klaar voor mijn taxiritje naar mijn startpunt. De stuw bij Junne. Uiteraard trof ik daar de eerste (maar ook laatste) signalen van die ninja-rups… ik vermoed dat we binnenkort ninja-vlinders hebben…

Het overgebleven stukje van mijn wandeling was klein en goed te doen… voor het eerst had ik ineens tijd over voor wat omweggetjes.. dus nadat ik het eerste strand midden in het bos was tegengekomen op de route ben ik ook nog effe doorgelopen naar de Sahara… wat een geweldige plek!

Ik ben in het verleden uiteraard vaak genoeg op het strand en in de duinen geweest. Ook ben ik niet onbekend met zandvlaktes in heidengebieden en zo… maar een verlaten strand midden in het bos was voor mij echt een nieuwtje..en zo gaaf om dat tegen te komen! De voetstappen in het zand geven een indicatie dat het niet altijd zo rustig is, maar het weer zat uiteraard niet echt mee voor een stranddag..

De route was mooi en vooral heel rustig. In tegenstelling tot de eerdere dagen weinig andere lopers op pad..voor ik het wist was ik al weer in Ommen. In mijn hotel deze keer een zwembad en sauna..daarmee was de rest van mijn avond dan weer prima gevuld.. dat en het nalezen van de volgende route natuurlijk…

Mijn hotel (en avondeten)

 

 

 

Brunssummerheide

10,5 km, 17 juni 2018

Pinkpop weekend!! En een prachtig programma. De weekendkaarten zijn in de pocket, dus op donderdagavond richting Limburg.

De vrijdag staat in het teken van Pearl Jam, de zaterdag is van de Foo Fighters (en van mijn bandje Nothing but Thieves) en op zondag komt Bruno Mars afsluiten. De eerste twee dagen zijn top! Het weer is prima, het eten heerlijk, maar het terrein is afgeladen vol.. altijd iets dat me enigszins onrustig maakt..

En halverwege de tweede dag bedenk ik me.. wat nou als ik die laatste dag niet ga… voor het programma hoeft het niet.. mijn ‘must sees’ zijn geweest.. het weer slaat om, het wordt kouder en winderig.. En wat nou als ik die tijd nou eens gewoon gebruik voor een wandeling…

Begrijp me niet verkeerd. Pinkpop dagen zijn alles behalve rustig.. met alles erop en eraan leg je makkelijk 10 km af.. maar toch.. wandelen in een stukje natuur is anders.. dat laadt op in plaats van loopt leeg.. ik google en besluit tot de trailrun door de Brunssumse Hei van Natuurmonumenten .. ik ben tenslotte in een gebied met hoogteverschil.. laat ik er gebruik van maken!!

De wandeling is prachtig.. ik ben slecht voorbereid; heb geen wandelkleren bij me (want festival) en slechts één drinkbottel die ik in een onhandige tas meesleep.. maar ik geniet met volle teugen… de eerste heuvel op zorgt er al voor dat ik in een fijne laag zweet zit.. maar dat is prima.. deze oefening heb ik nodig..

Na ongeveer 1/3 kom ik langs de roode beek; daar zijn meer mensen blij met de plek.. kinderen zijn met emmers op zoek naar schatten..

vanaf deze plek kom ik nauwelijks mensen meer tegen.. alleen de wind en de hei.. op ca 2/3 van de rit lijkt daar ook de regen bij te gaan komen, dus ik besluit het laatste deel iets kleiner te maken.. als ik terugkomen op de parkeerplaats heb ik toch 10,5 km op mijn app staan.. heerlijk!

Dus ja; prima zo… Zo’n pinkpopzondag… heerlijk programma!!

 

Reality check in Frankrijk

26 mei – 4 juni 2018

Dan denk je dat je best goed geoefend hebt.. je hebt er al heel wat Pieterpad kilometers opzitten.. zelfs de illustere 20km is binnen handbereik… dus vol goede moed richting Les Eyzies-de-Tayac…

De weersvoorspelling belooft een week lang regen, het luchtvaartpersoneel staakt, maar het welkom is warm. Eerst onder toeziend oog van de expert op zoek naar wandelspullen… Ook daarin ben ik een echte newby.. schoenen en sokken waren inmiddels wel gelukt, net als shirts die het zweet opvangen in plaats van geleiden..broeken blijven een probleem. Zodra je niet in maatje 42 of minder past wordt de spoeling zeer dun!

Maar de rest… nog weinig clue wat ik op een meerdaagse hike nodig heb, en waar ik op moet letten.. het toverwoord is lichtgewicht en klein.. het moet op die rug passen! In een wandelwinkel verdwaal ik in de opties, dus enige sturing is zeer gewenst.

Dan breekt het moment aan van de eerste wandeling.. gelukkig wederom zonnig! het is een kleine loupe (3,5km) met een aantal steile stukjes…(zowel omhoog als naar beneden).. jeez wat is dat anders dan het Pieterpad… het enige dat bekend voelt is dat er overal roodwitte markers staan (het gebied is onderdeel van diverse GRs) nog voordat ik 100 meter omhoog ben ben ik volledig buiten adem..nog wat oefening te gaan dus!

Het gebied rondom Les Eyzies (in de Dordogne) staat bekend om zijn historische vondsten (de eerste vijf cro-magnon skeletten werden hier gevonden) en zijn grotten. Ik doe deze week wandelingen in de omgeving van Les Eyzies (seven brothers), Saint-Geniès, st Leon-sur-Vézère, le Bugue en Sarlat. De wandelingen varieren van een paar km tot 17 km.. ik leer dat je niet alleen blaren op je voeten kunt krijgen (gelukkig nul last van gehad) maar ook op je handen als je met stokken wandelt..😳

4356974F-2B5D-4D8D-A174-AB3117CFF834

Alle dorpjes ademen dezelfde sfeer.. huizen in gele stenen, kleine middeleeuwse straatjes met klinkers en doorkijkjes. De afgelopen weken heeft het in het gebied veel geregend. Dat zorgt ervoor dat het gebied supergroen is, en alles volop in bloei staat. Het is geen bekende wijnstreek, maar overal staan de wijnranken met nu nog minidruiven. Wel bekend is de streek om zijn walnoten. Ook die zijn nog lang niet rijp, maar jonge walnoten ruiken fantastisch (en zijn blijkbaar erg geliefd in een likeur). Op een van de wandelpaden in het bos steekt voor mijn neus een groot hert over…zeer bijzonder. Ik verblijf in een prachtige 12e eeuwse B&B. Mijn uitzicht is spectaculair.

In de week dat ik er ben is het boven verwachting warm en zonnig. Ondanks de weersverwachting loop ik slechts een keer in de regen. De rest van de dagen kleur ik gigantisch bij. En dan komt dat moment weer dat je in het vliegtuig terug zit en het blog bijwerkt…reality check gedaan.. wijzer maar niet minder determined.. bring it on!