Etappe 25: Swolgen – Grubbenvorst

19 augustus 2018, 12 km

img_6342

Mijn plan was om vandaag naar Venlo te lopen, maar op de een of andere manier lijkt dat er niet in te zitten. Ik heb een hele nacht gevochten met een leger muggen. Zoals je wellicht kunt bedenken, heb ik dat glansrijk verloren. Dus ik start de ochtend met een behoorlijke dosis slaaptekort en een batterij bulten op plekken waar ik ze niet gewend ben, zoals in mijn gezicht. Ik merk ook direct dat muggenbulten en zweet geen goeie combi is.

De route doet zijn uiterste best om me af te leiden. Na een korte aanloop kom ik aan op wat ik tot nu toe zeker het mooiste stukje van de hele route vind. Degene die bedacht heeft dat een vlonder in het water met een bankje een goed plan was… die verdient een standbeeld… Jeetje wat een prachtige plek… Ik neem me voor om hier zeker nog een keertje terug te komen.

In het bos is het volop herfst, maar vind ik bijzonder genoeg ook het eerste bloeiend stukje heide… toch mooi!

img_6318Bij aankomst in Zwaanenheike ben ik toe aan een koffiepauze. Daar vind ik gewoon bij een woonhuis een bord op straat. Een welkom voor Pieterpadlopers die zin hebben in koffie. Ik drink een kop koffie samen met de bewoonster en zij vertelt dat ze het pad ooit ook gelopen heeft met haar zus. Dit zijn de momenten waarvan ik dubbel geniet.

Ondertussen besluit ik om de trip van vandaag te verkorten. Ik kijk in mijn boekje en besluit dat Clevers, de ijssalon in Grubbenvorst die in heel  Limburg bekend staat het eindpunt van vandaag gaat worden.

Maar daar moet ik dan nog wel naar toe lopen. Via de velden en een nieuw stukje bos waar ik mijn eerste fazant tegenkom loop ik naar kasteel Kaldenbroek in Lottum. En opnieuw is de locatie helemaal naar mijn zin. Een prachtig terras, met een weids uitzicht onder een gigantische wilgenboom. Ik sluit aan op het terras en bekijk de kaart. Mijn maag wordt direct hebberig van de indiase invloeden, en ik besluit tot een lunch van een linzensoep en een mango lassi om het te blussen. Zo fijn als de lunchkaart ook iets anders kent dan de tosti, de omelet en de kroket…

En dan is het nog een klein stukje naar Grubbenvorst. Wat een mooi stukje is dit. Zeker in mijn top vijf tot nu toe. Oh ja… en dat ijsje… De naam hebben ze zeker niet voor niets…

 

 

 

Etappe 24: Vierlingsbeek – Swolgen

18 augustus 2018, 22,4 km

img_6216

Het laatste stukje komt eraan.. Hoe ik er ook naar kijk, en of ik het ooit verwacht had.. Ik ben inmiddels ‘truuk in het zuuje’.. Het is een lange route vandaag, dus ik start vroeg. Vandaag loop ik ook door typisch zuidelijk landschap.. ik kom op de route wel zeven dorpen en minstens zoveel kerken en kapellen tegen, terwijl het grootste deel toch onverhard is..

Het eerste deel van de route volgt het spoor. Daarna gaan we opnieuw bos en heidelandschap in. Zelfs weer een stukje stuifzand, wat altijd direct merkbaar is aan de kuitspieren.  Aan het landschap kun je merken dat er een paar buitjes gevallen zijn. Veel is nog droog, maar het is goed om te merken dat natuur zich sneller herstelt dan je vermoedt.

img_6258Terwijl ik door een landschap van beken en water loop, vraag ik me af hoe ik ooit weg heb kunnen komen met de opmerking ‘nee joh, limburgers schaatsen niet, die kennen geen water’…

Ik merk opnieuw dat ik een redelijk tempo volhoud in de ochtend, maar in de middag loopt alle souplesse er uit. Daar valt zeker nog verbetering te halen Ik ben blij dat ik in Wansum even een detour kan maken om de accu op te laden, maar het laatste stukje door de dorpen van Horst aan de Maas duren best lang. Voor het eerst die dag mis ik een marker in Tienray. Gelukkig is mijn interne bulshit antenne inmiddels wel zo goed opgevoed dat ik nooit lang de verkeerde kant oploop…

Hoe anders is dat met de twee dames die ik op mijn weg tegenkom. Zij zijn geen pieterpadlopers, maar volgen wel de markers op hun NS dagloop naar station Vierlingsbeek. En zij hadden er baat bij gehad te weten dat de markers het pad naar beide kanten aangeven.  Een keertje verkeerd een rondje draaien, en je staat na een uur keurig op het punt waar je oorspronkelijk vandaan kwam, en nergens dichter in de buurt van je eindpunt. Ik kan me hun frustratie prima voorstellen.. Ik ben ooit ook zo’n loop gestart, en ben vervolgens met mijn GPS het bos uit, de weg op, en op zoek naar een bushalte moeten gaan… spoorzoeken/maplezen (hoe je het ook wilt noemen) moet je leren.

Omdat Swolgen geen open plekken had overnacht ik in Vierlingsbeek. Daar staat zuurvlees op de kaart… heerlijk!

 

 

 

Etappe 23: Gennep – Vierlingsbeek

10 augustus 2018, 19 km

Op vrijdag door van Gennep naar Vierlingsbeek. Na het ontbijtje in mijn B&B sta ik om half 9 klaar om weer op pad te gaan. Bijzonder is dat de dagen die ik in het gebied overnacht vaak later beginnen dan de dagen die ik vanuit Bussum start. Blijkbaar vind ik het makkelijker om mezelf om 5 uur uit bed te gooien dan om aan een gastheer/vrouw te vragen voor een vroeg ontbijt 😜.

De regen van vrijdag heeft alles lekker afgekoeld.. de temperatuur is prima. Wel zijn er veel wolken en wind. Dat eerste maakt de hele dag prachtige foto’s. Het tweede zorgt ervoor dat de pauzes met een bezweet (glowing…) lijf wat kil aanvoelen.

Het eerste deel van de route loopt van de dijk naar het bos. Daar worden de toch al smalle bospaadjes door bodembedekkers in rap tempo overgenomen. Het mooie van lopen in augustus is dat de bramen volop rijp zijn.. mjam! Mijn opgave van de dag komt bij het beklimmen en afdalen van een talud. Voor anderen vast een peuleschil… voor mij dan toch weer een mentale horde.. maar goed, na wat enthousiast boomknuffelen sta ik dan toch aan de juiste kant van de weg…

In het volgende bos kondigt een flyer op een boom aan dat het theehuis van afferden op 45 minuten lopen ligt. Ik kan niet wachten, want ik ben wel toe aan wat lekkers. De route is voor mij uiteraard langer dan drie kwartier maar voert over een prachtig heidegebied. Zo jammer dat de heide die in bloei hoort te staan, volledig geblakerd is door de zon. In het theehuis staat er van alles lekkers op de kaart, en allemaal zelfgemaakt.. mijn soep is heerlijk en heeft duidelijk dubbel zo veel groenten als de gemiddelde restaurantmaaltijd. Voor een diabeet is dat prima nieuws..

Zomerliefde

Vanuit Afferden is het nog maar een klein stukje.. eerst met het veer het water over. Dit veer vaart ca 250 overtochten per dag, dus lang wachten hoeft in dit geval niet. Aan de overkant van het water staan de borden ‘welkom in Brabant’… woohoo! Mijn zesde provincie waar ik doorheen wandel.. de laatste vijf kilometer zijn weinig interessant. Je wandelt tussen hoge heggen waardoor je eigenlijk alleen de weg voor je ziet naar Vierlingsbeek. Van daaruit ga ik mijn auto ophalen in groesbeek, want mijn b&b van vandaag ligt in boxmeer.. 350 km op de wandelteller… nog even!

Etappe 22; Groesbeek – Gennep

9 augustus 2018, 14,4 km

Twee dagen vrij.. te mooi om te laten gaan..en ook nog prima wandelweer! Nou… in zoverre… behalve de voorspelde onweersbuien…

S ochtends vroeg rijd ik naar Groesbeek.. een groot deel van deze trip is door bos, dus ik heb al zo’n vermoeden hoe de wandeling gaat starten…en inderdaad.. de eerste helft is volledig door bos, met af en toe een open veld.. Deze veldjes blijven voor mij een vraagteken.. Het is niet dat je er beslist niet kunt komen met een landbouwvoertuig, maar t is diep in t bos wel ingewikkelder.., dus wie bedenkt zich dan ‘ik ga hier eens graan/mais/aardappels verbouwen?? Ik zal zoals gebruikelijk vast iets over het hoofd zien…

Gedurende de ochtend blijkt dat de voorspelde buien iets eerder de wandelomgeving gaan bereiken dan ‘later in de middag’. Dus in mijn eerste race tegen de klok ben ik precies op tijd het bos uit en loop ik het terras van de Diepen op net voordat de bui losbarst.. mijn eerste plensbui zit ik confortabel uit.

Vervolgens verder. Ik heb ca twee uur droog voor het opnieuw losbarst. Een behulpzame mevrouw op het terras weet me te vertellen dat het pad achterlangs loopt en ik een stukje terug moet… (om Milsbeek heen) ik had inmiddels al gezien dat mijn GPS route dat ook dacht… echter mijn boekje en de markers wezen inmiddels naar is een nieuwe route… deze route loopt volledig door Milsbeek, en ik vermoed dat de omleiding het gevolg is van de opname van een nieuw natuurgebied ten zuiden van Milsbeek in de route. Dat stukje is prachtig!! Maar laat je niet afleiden door ‘waar het asfalt eindigt’ in het boekje… je moet dan nog een flink stuk rechtdoor voor je via het fietspad het natuurreservaat inloopt. Ik werd gelukkig geholpen door de aardige meneer die zijn huis uit kwam snellen.. ‘ mevrouw.. ik zie u aarzelen… u loopt vast het Pieterpad, en het is hier slecht aangewezen, maar u moet rechtdoor’… geweldig!! Waar kom je zoiets nou nog tegen?

Gedurende mijn tocht door het nieuwe natuurgebied pakken de wolken zich dreigend samen.. ik navigeer langs koeien die inmiddels recreëren net als mensen De ene helft staat IN de sloot, de andere helft niet in de wei, maar in de weg op het pad😂. Ze zijn super nieuwsgierig. De vogels voelen de bui aankomen… terwijl het donkerder wordt begint een aantal met zijn avondschemering getwitter.

Gelukkig loop ik opneuw net op tijd Gennep binnen, en kan ik aansluiten voor de lunch op het moment dat de wolkbreuk voorbij komt… als ik na de lunch naar buiten stap, zie ik dat mijn b&b ernaast ligt.. wat een luxe. Prachtige route vandaag!


Etappe 21: Millingen – Groesbeek

5 augustus 2018, 20,4 km

Zondag was die ene dag dit weekend waar de mussen niet dood van het dak gingen storten, dus tijd voor de volgende etappe.. om 5 uur naast mijn bed, zodat ik rond 7 uur in Millingen kon gaan starten. Langzamerhand kom ik in bekend gebied. Ik heb een behoorlijke tijd van mijn leven in Nijmegen gewoond, dus de dorpen van vandaag klinken bekend.. Millingen, Leuth, Beek en Groesbeek…klinken.. want ik moet toch bekennen dat ik er toen nooit kwam.

img_6046Als ik wegloop uit Millingen is het nog super aangenaam. Een windje, wat wolken en lekkel koel. Ik merk wel dat de natuur meer en meer te lijden heeft.. als ik via een lang pad door de weilanden wordt geleid merk je pas hoe veel.. over ca 2 km loopt een gigatische scheur door de grond

Het nadeel van lopen in dit weer in de weilanden zijn de enorme hoeveelheden vliegen… muggen laten mij sinds mijn diabetes-medicijnen redelijk met rust, maar mijn zweet heeft een magische aantrekkingskracht op alle vliegen in de omgeving.. voor hen ben ik een wandelend pretpark. Niet fijn!

Ik wandel via De dijk in Leuth opnieuw via Duitsland naar het begin van de Duivelsberg.. in het boekje staat lollig ‘loop via een paar treden de berg op’…😂😂… oops.. die treden lagen net iets te oncomfortabel ver uit elkaar… dat trekken mijn knieen niet helemaal lekker.. dus toen ik daarna ook nog eens mocht gaan klimmen… laten we het zo stellen… het was een HEEL GOED PLAN dat er aan de bovenkant van die klim een beloning in de vorm van een pannenkoekenrestaurant zat…

Inmiddels weet ik van mezelf dat ik s ochtends beter loop dan smiddags, dus ik was best blij dat in er rond 12 uur 13 km op had zitten… dat moest kunnen…maar toen draaide iemand de temperatuur open… en dan heb ik met die laatste zeven km toch echt wel weer een hoop moeite.. wel mooie km overigens… veel door bos, mooie vergezichten ed…

img_6075

Mijn grootste horde kwam bij de Hoge Hof… toegang bij gedogen stond in het boekje… ik weet niet wat anderen zich daarbij voorstellen, maar ik liep niet in de veronderstelling dat ik mezelf over en onder twee elektrische schrikdraden door moest werken….maar het pad stond wel heel duidelijk weergegeven na die schrikdraden… dus het was tijd om die commando-rol dan maar te gaan oefenen…grmbl… niet zo fijn..

Maar goed de aanliggende velden brachten mij -laat in de middag- wel in Groesbeek… missie volbracht!