Etappe 16; Laren – Vorden

7 juli 2018, 13 km

Als ik om 7 uur de hoteltuin instap voor het ontbijt is het al warm.. tjonge dat belooft wat voor vandaag.. ik zorg voor voldoende water (want geen pleisterplaatsen voor het eindpunt) en besluit vroeg op pad te gaan

img_5529

In eens  soort van mindgame die ik gedurende de hele route al met mezelf speel houd ik mijn ogen open voor ‘het beest’ van de etappe…zo had ik routes die in het teken stonden van rupsen, muggen, hagedissen, minislangen, maar ook egels, konijnen en zelfs een keer een hert.. vandaag gaan we exotisch… in de eerste wei staat een koppel struisvogels nieuwsgierig te kijken naar een vroege wandelaar.. verder kom ik vandaag een soort van dikbilschapen tegen en een ‘vitesserups’

De route voert langs een spoorlijn waar een minitrein heen en weer rijdt en het twentekanaal.. maar is vooral rechttoe rechtaan. Je merkt zelfs dat de schrijver van het boekje een beetje zenuwachtig wordt op welke manier hij ruim 4,5 km (kaart 2/3) recht vooruit moet beschrijven.. Hij of zij weet er nog 11 regels van te maken.

In de buurt van Vorden wordt het weer wat gevarieerder. We volgen een deel van de kastelenroute.. ik wist niet dat we er zoveel hadden, en al zeker niet in een relatief klein gebied. Toch ben ik heel blij als ik het eindpunt nader.. het was heet, en dat maakt ook een relatief korte wandeling best vermoeiend.. wel mooie foto’s met een strakblauwe hemel..

Maar… ik ben wel op het eindpunt van het eerste boekje. Niet exact het middelpunt, maar psychologisch wel. woohoo! Tijd voor een feestje!

Volgende week geen lopen; het volgende festival komt eraan.. heerlijk twee dagen bospop. Daarna deel 2.

Etappe 15: Holten – Laren

 

6 juli 2018, 14,5 km

Bijna op het einde van boekje 1…ik lees mijn blog nog eens door. Ik zie dat ik in april gestart ben, en uit mijn foto’s kan ik inmiddels stiekum toch drie jaargetijden halen…in de eerste foto’s hebben de bomen nog hun winterdracht.. van zachte licht lentegroen zijn we inmiddels aangekomen in hartje zomer.. de natuur herinnert me hier op alle manieren aan..

De temperatuur is heet, de lucht droog, libelles om me heen en het mais staat ineens tot boven mijn hoofd… Gedurende mijn wandeling van vandaag kom ik ineens ook de eerste rijpe bramen tegen… bramen in begin juli.. het moet niet gekker worden…

Vandaag heb ik een middag vrij. De geplande route is ‘maar’ 15 km dus ik besluit het erop te wagen dat ik dat tegenwoordig wel in een middagje kan.. dus aansluitend aan mijn werk rijd ik naar Holten, waar ik rond 14:00 arriveer. Na de lunch is het om 14:35 tijd voor de start van de etappe

De route is zeker niet de mooiste tot nu toe..maar wat ik jammer vind is dat ik bijna de hele route over asfalt loop. Sterker nog.. een deel dat in het boekje nog via onverhard zandpad loopt is inmiddels via de markering omgelegd naar een verhard pad. Zonde!!

Toch blijft er ook vandaag genoeg moois te zien. Ik wandel mijn vierde provincie binnen, via een mooi beekje in de achterhoek…Voordat ik het landgoed Verwolde op steek, bezoek ik mijn eerste onbemande rustplaats… leuk!! Ik krijg direct gezelschap van een nieuwgierige kip. Hier zie ik ook de eerste Pieterpoppetjes. Aangezien mijn rugzak al voorzien is van een st jacobschelp besluit ik deze te laten, maar ik sluit niet uit dat ik later op de route niet toch besluit om er een te adopteren..

S avonds overnacht ik in Vorden ( Laren was vol).. dus ik ben al op mijn eindplek voor morgen.. nu nog één etappe en dan ben ik op de helft… wooohoo!

 

Etappe 14: Hellendoorn – Holten

30 juni 2018, 18 km

Dit weekend maar één wandeldag aangezien ik morgen heb afgesproken met mijn middelbare schoolvriendinnen.. met wie ik zo langzamerhand al 34 jaar herinneringen deel.. goeie vooruitzichten!

Vanochtend dus op weg naar Holten… slechte timing bleek..in Holten vond vandaag een internationale triathlon plaats… de auto dus niet naar het station, maar ergens in de wijk achtergelaten.. op hoop van zegen dat we die gingen terugvinden, en dan ook de wijk nog uit konden komen..

Met de taxi naar Hellendoorn, en op pad.. Dit keer opnieuw een taxichauffeur die zich bijna verslikte in mijn plan.. ‘wat ga je doen? Maar.. waarom?’…ik moet er zelf wat om lachen.. voor de lol!!

Eenmaal op pad is het vandaag vooral heet! Ik ben blij dat een deel van de route weer door bos gaat..daar staat een briesje en is er schaduw..daarnaast heidestukjes en kringelpaadjes… en -totdat ik de rand van Holten bereik – een verdacht volledig gebrek aan horeca langs de route… nooit de beste actie voor mijn humeur… zeker niet met hitte, maar het is niet anders..

Gelukkig heb ik op de route nergens last van de triathlon.. ik kom op een plekje met uitzicht op het fietsparcour, maar voor de rest zijn beide routes strict gescheiden… de route blijkt wel langer dan het boekje voorspelt.. een deel daarvan is de extra 500 meter van en naar de auto. Echter waar er zon 15,5 km beschreven is worden het er zonder verkeerd lopen alsnog 18..ach ja… uiteindelijk ook geen probleem.

Op weg naar huis ontvang ik een uitnodiging om bij vrienden aan te schuiven bij de BBQ..wat een luxe na een dagje lopen..

Friends, sunshine, outside, adventure… het leven is mooi!

 

Etappe 13: Ommen – Hellendoorn

24 juni 2018, 21,5 km

img_5301

Ken je dat… vol goede moed op pad en na zon 300 meter denk je… ‘ mmmmm er gaat iets niet helemaal goed’… precies dat! Gelukkig kwam ik er al heel snel achter dat ik een essentieel onderdeel mistte.. dus terug naar het hotel voor mijn vergeten boekje..

Daarna dus echt op pad.. vanaf seconde één begeleid door wat miezerregen, die de hele dag zou gaan aanhouden… de natuur zou er dus wel een klus aan krijgen om er een beetje mooie route van te maken dacht ik nog… jeetje… daar had ze geen enkele moeite mee! Binnen een paar minuten ben je de bebouwde kom van ommen uit, en niet lang daarna staat het eerste klimmetje van de dag op het programma, de besthemerberg. Laat je niet afschrikken door de benaming, het is effe klimmen vandaag, maar bergen zijn het echt niet!

Bovenop de eerste heuvel staat een uitkijktoren die je kunt beklimmen.. ik besluit de trappen te laten voor wat ze zijn en wandel verder. img_5275

Voordat ik de volgende heuvel tegenkom drink ik een bakje koffie in nieuwe brug, en merk daar dat miezerweer blijkbaar vooral prima fietsweer is… de wielrenners zijn in grote getale op pad. Direct na mijn bakkie troost volgt de hoogste heuvel van de dag. De Archemerberg is bijna 80 meter hoog, en dat voelen de kuiten echt wel. Door de dichte wolken is het uitzicht minder scherp dan je zou willen, maar boven is het geweldig… midden tussen de hei naar ver weg staren.. heerlijk die rust!

Na bijna 12 km kom ik in Lemele. Daar wijk ik heel even van de route af voor lunch, en merk ik dat mijn interne compas nog steeds bijstelling nodig heeft. Naar binnen gaat prima, maar daarna maar buiten zorgt ervoor dat ik in volle overtuiging de verkeerde kant oploop… 😂 (sukkel!). Gelukkig ben ik snel weer op de juiste route, want ik mag nog eventjes.

Wederom voert de route langs prachtig gebied. Te lange stukken zonder tom-tom meldingen (gewoon rechtdoor dus) blijven lastig. Die voelen vooral heel lang. en in de tweede helft van de route zitten er twee.. gelukkig onderbroken door bos en heuvels… de route in het geheel blijft een van de mooiste tot nu toe. Die ga ik zeker nog eens over doen in de zon.

In Hellendoorn ben ik superblij als ik aankom.. voor het eerst ruim 21km op de teller! Er zit zeker vooruitgang in.

 

Etappe 12: Stegeren – Ommen

23-6-2018, 11 km

Eindelijk… die vier weken geen Pieterpad duurden best wel lang… maar Frankrijk was prachtig en pinkpop was als vanouds een feest ( en voor mij een jubileum, aangezien mijn eerste al weer 30 jaar geleden was). Er valt dus weinig te klagen. Sterker nog, er zitten heel veel leuke dingen in mijn leven☺️.

Maar dit weekend mocht ik dan toch weer op pad. Op de eerste dag moest ik nog een stukje vorige etappe afmaken… van Stegeren naar Ommen.. het weerbericht was niet geweldig (koud en potentieel nat), maar dat mocht de pret niet drukken. Om 10.20 stond ik klaar voor mijn taxiritje naar mijn startpunt. De stuw bij Junne. Uiteraard trof ik daar de eerste (maar ook laatste) signalen van die ninja-rups… ik vermoed dat we binnenkort ninja-vlinders hebben…

Het overgebleven stukje van mijn wandeling was klein en goed te doen… voor het eerst had ik ineens tijd over voor wat omweggetjes.. dus nadat ik het eerste strand midden in het bos was tegengekomen op de route ben ik ook nog effe doorgelopen naar de Sahara… wat een geweldige plek!

Ik ben in het verleden uiteraard vaak genoeg op het strand en in de duinen geweest. Ook ben ik niet onbekend met zandvlaktes in heidengebieden en zo… maar een verlaten strand midden in het bos was voor mij echt een nieuwtje..en zo gaaf om dat tegen te komen! De voetstappen in het zand geven een indicatie dat het niet altijd zo rustig is, maar het weer zat uiteraard niet echt mee voor een stranddag..

De route was mooi en vooral heel rustig. In tegenstelling tot de eerdere dagen weinig andere lopers op pad..voor ik het wist was ik al weer in Ommen. In mijn hotel deze keer een zwembad en sauna..daarmee was de rest van mijn avond dan weer prima gevuld.. dat en het nalezen van de volgende route natuurlijk…

Mijn hotel (en avondeten)

 

 

 

Etappe 11: Hardenberg – Stegeren

21-5-2018, 14,5 km

img_4488

En dan de tweede pinksterdag.. Een derde dag voor een wandeling.

Mijn lichaam lijkt ‘s nachts goed te herstellen. ‘s avonds zijn de voeten echt beurs, maar ‘s ochtends staan ze weer klaar voor een nieuwe route. Ik heb gepland om vandaag rustig aan te doen. Ik parkeer mijn auto in Stegeren (ca 12 km), neem de taxi terug naar Hardenberg (vandaag maar vooraf geregeld), en loop op mijn gemak terug naar de auto.

De route loopt bijna geheel over verharde wegen vandaag, maar vooral het stukje Hardenberg uit is een gebied met prachtige uitzichten. Er is duidelijk te zien dat er aan de stad gesleuteld wordt, en het Pieterpad is nog niet helemaal bijgewerkt. Zo kan je al veel eerder een nieuw pad op, maar het boekje leidt nog langs de normale weg.

De dag is prachtig. Opnieuw heet en volop zon, maar gelukkig net als gisteren een heerlijke bries. Prima wandelweer. Veel van de route leidt over fietspaden. Dat was in dit geval een beetje een nadeel omdat er die dag (toevallig?) ook gigantisch veel fietstochten waren. Op nauwe fietspaden dus een beetje uitkijken… op de schaarse bankjes langs de route een drukte van de jewelste. Op een van de bankjes word ik overigens ook vriendelijk weggejaagd door een zwerm wespen, die duidelijk vinden dat ik iets te dicht in de buurt van het nest ben neergestreken.. Best bijzonder zo’n grommend zwerm..

img_4511

Halverwege de route stuit ik op een koffieplek die ik niet verwacht had. Een heerlijke tuin waar je even kon bijkomen. En waar de telefoon weer even kon worden bijgeladen. Zoveel foto’s trekt de batterij wel leeg.

En daarna het laatste stukje naar door de bossen naar Stegeren. Daar blijk ik op de dijk aan de verkeerde kant mijn auto te hebben geparkeerd, waardoor de route dan toch stiekum 2,5 km langer wordt… Ach ja… ik ben vroeg en heb alle tijd. Maar ik neem me voor om toch wat meer tijd te spenderen aan het beter leren lezen van kaarten.

Dat was het dan voorlopig..De komende vier weken mag ik even afkicken van het Pieterpad. Na pinkpop de volgende etappe!

Etappe 10: Coevorden -Hardenberg

20-5-2018, 20 km

img_4422

Op een mooie pinksterdag… ergens in de zon…

Na mijn ontbijt in Coevorden startte het schaakspel van de auto en de startplek weer. Auto naar Hardenberg brengen, en vervolgens met de trein van Hardenberg terug naar Coevorden… Als je het Pieterpad maar loopt zoals het bedoeld is, dan heb  je prima kansen voor het openbaar vervoer.

De zon scheen ‘s ochtends vroeg al, dus direct goeie zin.. En direct nadat we de kern van Coevorden uitliepen was het ook meteen al prachtig. Een paar heuvelruggen, uitzicht op vennen, grote delen onverhard. Prachtig weer, wat kan je je nog meer wensen van een wandeling.

Ik wist dat het mijn eerste 20 km zou worden (19 km route, en 1 km terug naar de auto), maar de hele route blijft afwisselend. Velden, water, heuvels, paden…Slechts op één punt was ik de markers volledig kwijt. Gelukkig was dat op het begin van de dag op zo’n tijdstip dat je nog iedere 10 minuten wordt ingehaald door iedereen die sneller loopt, dus dat ging zeker goed. En als je dan de marker wel spot, voel je je wat oenig.

Vandaag zou er voldoende mogelijkheden tot eten naast de route moeten zijn. Nooit helemaal zeker omdat het Pinksteren was, maar gelukkig was de lokale bierbrouwerij open voor een hapje en een drankje. Lekker ontspannen aan het water. Je zou bijna vergeten dat je nog een halve wandeling moet.

Het bord bij de sluis attendeert me dat ik in Overijssel ben aangeland.. Ongelooflijk. Ik heb gewoon al twee provincies doorgewandeld… Wie had dat ooit gedacht..

Ook het middagdeel loopt soepel weg. Vlak voor Hardenberg blijkt er echter sprake van een omleiding. Direct blinde paniek… Niet dat het dan slecht wordt aangegeven, maar ik ben mentaal nog steeds niet voorbereid op verassingen aan het einde van de route die de route langer maken…. Gelukkig bleek dat niet echt het geval. In plaats van door de natuur lopen we nu door een buitenwijk Hardenberg binnen. Nu nog even de route richting station, een hapje eten en op weg naar de slaapplek. Woohoo! Mijn eerste 20 is een feit.

Etappe 9 Den Hool – Coevorden

20-5-2018, 12,5 km

Pinksterweekend! Mooi weer.. tijd voor een stukje Pieterpad!!

Aangezien ik bij mijn ouders in het diepe zuiden was, zou ik een tijdje onderweg zijn.. dus gelukkig was het overgebleven stukje van de vorige route goed behapbaar.. vanuit Den Hool was het nog ruim 12 km tot Coevorden… Die kleine route was maar goed ook.. want de TomTom vond het een goed plan om mij van Sittard naar Coevorden via Duitsland te sturen… in het Pinksterweekend…. om daarna in Coevorden een taxi te nemen… enfin 8:30 op pad en 14:00 stond ik aan de start…. hmmm ik doe iets verkeerd.. gelukkig brak wel om 14:45 de zon door… dat maakte veel goed!

Ik had in de blogs van anderen al gelezen dat het niet het beste stukje route was.. maar ja… je loopt natuurlijk wel het Pieterpad, en niet alleen de highlights.. en inderdaad.. het stuk was voornamelijk over asfalt, en dat vinden mijn voeten toch niet de fijnste ondergrond… dus de ‘kleine ontspannen wandeling’ werd al snel toch een lastige route.. rond 18:00 dan toch terug bij het station in Coevorden… met hopenlijk morgen een mooier stukje..

Eten en slapen

Etappe 8 Schoonoord- Den Hool

11-5-2018, 17,3 km

Een lang hemelvaart weekend. Helaas kent het geen beste weersvoorspelling. Alleen de vrijdag lijkt een mooie wandeldag te worden. Op vrijdagochtend kijk ik of de weersvoorspelling aanhoudt. Droog… mooi ik mag weer een dag!

img_4315

Aangezien ik de vorige route niet heb afgemaakt, moet ik even passen en meten om te besluiten welke afstand ik ga lopen. Ik besluit mijn auto naar Den Hool te rijden, en met de taxi naar het vorige eindpunt te gaan. Bij mijn inschatting mag ik dan een route lopen van ca 17 km, met een lunchpunt op het juiste moment in Sleen. De taxichauffeur maakt me direct weer zenuwachtig. “zo mevrouw… dat is een aardige afstand”… het eerste dat ik dus doe zodra ik uit de taxi stap is de route opnieuw narekenen… ik zal toch geen fout hebben gemaakt?

De muggen uit de vorige etappe laat ik in het bos achter me. Vandaag blijkt het de dag van de rupsen!!… Het is dat er strakjes mooie vlinders uit komen, maar de hoeveelheid rupsen die voor mijn neus uit de bomen bungelt, is nogal overweldigend! Een collega wandelaar omschrijft het treffend.. “het regent rupsen vandaag”..

Mijn lunch geniet ik in Sleen bij De Deel in Sleen. Zij hebben een leuke kaart met kleine gerechtjes die je kunt combineren. Daarna loop ik grote stukken langs het water. Dit levert mooie plaatjes op, en een praatje met een heuse brugwachter; die nog ouderwets de brug moet komen openen.

Doordat ik vanalles combineer is de route erg afwisselend. Alleen veel meer over asfalt dan de afgelopen routes. En mijn voeten en benen vinden zachte ondergrond doorgaans fijner lopen. Toch houden ze zich prima. Voor het eerst sinds ik gestart ben heb ik ook geen ‘laatste drie km blues’ (waar het lijf zo ongeveer drie kilometer voor het einde denkt ‘je zoekt het maar uit, ik ben klaar vandaag’).. Al met al zeer hoopvol.

Ook heb ik op het einde nog wat afleiding. Ik kom een heuse “toys for boys” tegen. Lachen!img_4342

Uiteindelijk ben ik rond 5 uur in den Hool. De koffieplek die ik op de heenweg had gezien is helaas gesloten. Maar de eigenaresse komt alsnog naar buiten en biedt aan om een kopje voor me te zetten. Dubbel genieten. Opnieuw bedenk ik me hoeveel leuke mensen en plekken ik tegenkom, en hoe bijzonder dat is.